Aktualności

Komunikat bp. Jana Piotrowskiego,
Przewodniczącego Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji
na II niedzielę Wielkiego Postu „Ad Gentes” 2026 r.,
będącą Dniem Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami

Uczniowie-misjonarze pomagają misjom

Umiłowani Siostry i Bracia, Misjonarki i Misjonarze oraz Przyjaciele misji!

1. Okres Wielkiego Postu, w który weszliśmy nieco ponad tydzień temu, przyjmując na swoje głowy znak popiołu, tak wymowny i głęboki nie tylko ukazuje przemijalność naszego ziemskiego życia, ale wzywa nas również do podjęcia trudu nawrócenia. Wsłuchując się w słowo Boże w Środę Popielcową, po raz kolejny w naszym życiu ukazano nam trzy filary wielkopostnej drogi – post, modlitwę i jałmużnę. Nie są jedynie praktykami ascetycznymi, lecz konkretną odpowiedzią na miłość Boga, objawioną w misterium krzyża i zmartwychwstania Chrystusa. Pomagają nam one również w realizacji powołania chrześcijańskiego, co dokonuje się poprzez codzienne życie przykazaniem miłości Boga i bliźniego. Święty Jan Paweł II przypominał, że „misje odnawiają Kościół, umacniają wiarę i tożsamość chrześcijańską” (Redemptoris missio, 2). Dlatego wielkopostna droga nie może być jedynie czasem troski o siebie samego, lecz winna otwierać serca na powszechny wymiar zbawienia i odpowiedzialność za głoszenie Ewangelii wszystkim narodom, każdy ochrzczony jest uczniem-misjonarzem, powołanym do dawania świadectwa wiary słowem i życiem.

2. Dziś, w II niedzielę Wielkiego Postu, przeżywając Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami, jako wierni Kościoła katolickiego w Polsce jesteśmy wezwani do modlitwy oraz materialnej pomocy polskim misjonarzom i misjonarkom. Tegorocznej Niedzieli „Ad Gentes” przyświeca hasło: „Uczniowie-misjonarze pomagają misjom”. Zwracając uwagę na nieocenioną rolę misjonarzy posłanych przez Kościół, nie tylko jesteśmy pod wrażeniem ich wieloletniej i ciężkiej pracy, lecz także otaczamy ich naszym wsparciem. Ucząc, że „Kościół istnieje po to, by ewangelizować” (Redemptoris missio, 14), nasz wielki rodak pragnął, aby świadomość odpowiedzialności za misje dotarła do wszystkich tworzących Lud Boży, dlatego też, szczególnie w tym wielkopostnym czasie pamiętajmy, że pierwszym i fundamentalnym wymiarem pomocy misjom jest modlitwa, o której św. Jan Paweł II napisał, iż jest „pierwszą i niezastąpioną formą współpracy misyjnej” (Redemptoris missio, 78).

3. Wielkie zadanie mają także wyrzeczenia podejmowane w tym czasie. Święty Jan Paweł II przypominał, że „misja rodzi się z kontemplacji i prowadzi do ofiary” (Novo millennio ineunte, 15). Dlatego też każde cierpienie, trud i ograniczenie, przeżywane w jedności z krzyżem Chrystusa, staje się źródłem łaski dla tych, którzy jeszcze nie znają Ewangelii lub potrzebują umocnienia w wierze, ponieważ „misje czerpią swoją moc z krzyża i zmartwychwstania Pana” (Redemptoris missio, 88). Wielkopostne wpatrywanie się w krzyż prowadzi do odkrycia miłości, która zbawia świat i posyła uczniów aż po krańce ziemi.

4. Jałmużna, stanowiąca trzeci z wielkopostnych filarów znajduje szczególne dopełnienie w pomocy materialnej na rzecz misji. Dlatego też jako uczniowie-misjonarze, będąc solidarni z naszymi rodakami posługującymi w różnych częściach świata podejmujemy zadanie „współodpowiedzialności wszystkich Kościołów za ewangelizację świata” (Redemptoris missio, 85). Dobrowolne ofiary, które dziś zbierane są do puszek w całym naszym kraju, stanowią niezbędne wsparcie dzieł ewangelizacyjnych, edukacyjnych, medycznych i charytatywnych, jakie podejmują polscy misjonarze i misjonarki, posługujący wśród mieszkańców Azji, Oceanii, Afryki i Ameryki Łacińskiej. Dzięki temu wsparciu możliwe jest nie tylko głoszenie słowa Bożego, ale także troska o godność człowieka i jego podstawowe potrzeby. Słusznie zatem stwierdził papież Leon XIV, mówiąc, iż „miłosierdzie jest siłą, która zmienia rzeczywistość” (Dilexit te, 91).

5. Pragnę wyrazić wdzięczność wszystkim duchownym i wiernym świeckim Kościoła katolickiego w Polsce za życzliwe i stałe zatroskanie o misje. Dziękuję duszpasterzom oraz osobom świeckim, angażującym się w pomoc misjom i rozpalającym w innych zapał misyjny. Dziękuję katechetom, dzieciom i młodzieży, zwłaszcza tym, którzy aktywnie działają w grupach misyjnych. Odpowiedzialność misyjna realizuje się także poprzez codzienne świadectwo chrześcijańskiego życia. Papież Jan Paweł II przypominał, że świeccy nie są jedynie adresatami misji, ale jej aktywnymi podmiotami (Christifideles laici, 33). Dlatego też zachęcam do ciągłego pogłębiania świadomości misyjnej, budzenia ducha misyjnego i odpowiedzialności za Kościół powszechny.

6. Święty Jan Paweł II wielokrotnie podkreślał, że „misje są sprawą wiary, a tam, gdzie jest ona żywa, rodzą się powołania misyjne (Redemptoris missio, 77). W sposób szczególny dziś prośmy o nowe powołania misyjne: kapłańskie, zakonne i świeckie, ponieważ Kościół potrzebuje ludzi gotowych odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa i oddać swoje życie na służbę Ewangelii. Rodziny, wspólnoty parafialne i środowiska wychowawcze niech stają się przestrzenią, w której wszyscy uczymy się wrażliwości na potrzeby Kościoła powszechnego i odwagi w podejmowaniu życiowych decyzji zgodnych z wolą Bożą.

Z serca wszystkim błogosławię,

Bp Jan Piotrowski
Przewodniczący Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji

Drogie Siostry i Drodzy Bracia!

            Dokładnie dzisiaj kończą się rozgrywane we Włoszech Zimowe Igrzyska Olimpijskie Mediolan-Cortina 2026. Przez ponad dwa tygodnie byliśmy świadkami zmagań najlepszych sportowców na świecie, którzy z ogromną pasją pokazali nam fantastyczne owoce swojej długoletniej pracy. Bez żmudnych ćwiczeń podporządkowujących życie konkretnych osób uprawianej dyscyplinie sportowej nie byłoby tego wielkiego widowiska. Podziwiamy medalistów, tym bardziej, jeśli reprezentują naszą Ojczyznę.

            Przed nami czas ćwiczeń

            W rywalizacji sportowej chodzi o wygraną, o zdobycie mistrzostwa czy medalu. W życiu wiary chodzi o nas samych, o nasze zbawienie. Modlitwa rozpoczynająca dzisiejszą Mszę Świętą, nazywana kolektą, zebrała nam w zwięzły sposób to, o co chodzi w Wielkim Poście. Usłyszeliśmy, że przed nami doroczne ćwiczenia wielkopostne, które mają nas doprowadzić do rozumienia tajemnicy Chrystusa, byśmy dzięki Jego łasce prowadzili święte życie. Czyli zaczyna się czas wytężonej pracy, dni duchowych ćwiczeń. Jeden z teologów przyrównał ten proces do sytuacji, w której człowiek otrzymuje w prezencie działkę budowlaną z dostępem do wszystkich mediów: do prądu, wody, gazu czy internetu, z poleceniem – buduj! Masz wszystko co potrzebne do wzniesienia domu – buduj! Podejmijmy trud i przygodę ćwiczeń wielkopostnych korzystając z rekolekcji parafialnych, nabożeństw Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali, spowiedzi świętej, adoracji Najświętszego Sakramentu, osobistej modlitwy, a zwłaszcza z częstej Mszy Świętej, podczas której Bóg karmi nas swoim Słowem i Ciałem Chrystusa.

            Dynamika Słowa Bożego

            Liturgia Słowa Bożego odczytywanego w niedziele Wielkiego Postu prowadzi nas od dziejów grzechu przez doświadczenie spotkania z przemienionym Jezusem na górze Tabor, do spotkania z Samarytanką, która otrzymuje od Jezusa wodę żywą, przez doświadczenie ślepca, któremu Jezus otwiera oczy, aż do Łazarza, którego wyprowadza z grobu. Ta dynamika wielkopostnego Słowa doprowadzi nas do objawienia Bożej Miłości w zbawczej Ofierze Chrystusa. Dajmy się poprowadzić Słowu Pana, by Ono przemieniało nasze życie. Pójście tą drogą stanie się realizacją tegorocznego programu duszpasterskiego, gdyż będąc uczniami w szkole Jezusa odkryjemy zaproszenie, by stawać się Jego misjonarzami. To Słowo poprowadzi nas do Triduum Paschalnego, by w Wigilię Paschalną odnowić przymierze chrzcielne. Bo w nas Jezus czyni źródło Wody Życia, to nam otwiera oczy serca i nas wyprowadza z grobu grzechu. Wszystko w godzinie naszego chrztu. Potrzebne jest nam duchowe zmartwychwstanie nam i całemu światu. Trzeba nam narodzić się do nowego życia w Jezusie Chrystusie. Dajmy się poprowadzić dynamice Słowa z wielkopostnych niedziel.

            Przykład świętego z Mazowsza

            W tym roku przypada 300. rocznica kanonizacji świętego Stanisława Kostki. Mimo iż przed ośmiu laty przeżywaliśmy rok pod Jego patronatem, chcemy znowu przywoływać Jego wstawiennictwa, dziękując Bogu za Jego mądre i pobożne życie, miłość do Jezusa i Matki Bożej oraz radykalną walkę o swoje miejsce w Kościele i zakonne powołanie. Rok Świętego Stanisława Kostki rozpoczniemy 16 sierpnia br. uroczystością odpustową w miejscu Jego narodzin w Rostkowie. Naszej modlitwie przewodniczyć będzie Nuncjusz Apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filipazzi. Spotkajmy się Siostry i Bracia na wspólnej modlitwie w miejscu narodzin Patrona naszej diecezji.

            Pielgrzymka z modlitwą o powołania

            Zapraszam Was w Roku Świętego Stanisława Kostki do pielgrzymowania do kościołów czy parafii Jemu poświęconych, by tam szczególnie modlić się za dzieci i młodzież, którym On patronuje. Do Rostkowa przybędą w tym roku ministranci z całej Polski, stypendyści Dzieła Nowego Tysiąclecia oraz przedstawiciele Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży ze wszystkich polskich diecezji. Planujemy w tym roku szczególną pieszą pielgrzymkę trasą, którą w XVI wieku przebył święty Stanisław z Wiednia przez Augsburg i Dilingen do Rzymu. Chcemy przejść ten szlak w formie sztafety modląc się o powołania kapłańskie i zakonne w Kościele. W drodze liczącej prawie 1700 km będą nam towarzyszyły relikwie świętego Karola Acutisa oraz naszego świętego Stanisława Kostki. Liczymy na udział ludzi młodych, osób życia konsekrowanego, księży i biskupów z Polski.

            Katechumeni

            Wielki Post to także czas bezpośredniego przygotowania dorosłych do przyjęcia sakramentów inicjacji chrześcijańskiej. Pamiętajmy o tegorocznych Katechumenach w osobistej i wspólnotowej modlitwie. Bardzo się cieszę, że w Wigilię Paschalną w katedrze udzielę kolejnym dorosłym chrztu świętego, Pierwszej Komunii Świętej oraz bierzmowania.

            Życzę Wam, Siostry Bracia oraz sobie, byśmy przez tegoroczne ćwiczenia wielkopostne głębiej zrozumieli tajemnicę Chrystusa i dzięki Jego łasce prowadzili święte życie.

            Wypraszam Wam Boże błogosławieństwo!

            Płock, dnia 18 lutego 2026 r.