Msze Święte
Msze Święte w niedziele:
10:00 12:00 15:00
Transmisje Mszy Świętych >>>
Liturgia Dnia

Katolickie Radio Diecezji Płockiej

Gość Niedzielny

Diecezjalne Duszpasterstwo Młodzieży

Caritas Diecezji Płockiej

Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku

Centrum Psychologiczno-Pastoralne Metanoia

Księgarnia Diecezjalna

Płocki Instytut Wydawniczy

Fundacja SCALAM


Nowa Ewangelizacja
Diecezji Płockiej




13 lipca 2020 - XV NIEDZIELA ZWYKŁA „A” 12.07.2020 Dzisiaj piętnasta niedziela roku l ... +++ 13 lipca 2020 - Intencje Mszy Świętych 13.07.2020 – 19.07.2020 DATA GODZINA TREŚĆ INTENCJI PONIE ... +++ 12 lipca 2020 - W tym roku przypada 300. rocznica śmierci ks. Wawrzyńca Stanisława Benika – twórcy Gorzkich Żali Mława obchodzi 300. rocznicę śmi ... +++ 12 lipca 2020 - 80. rocznica urodzin Szanownej Pani Hanny Wilkowskiej 05.07.2020 +++ 10 lipca 2020 - INFORMACJE DOTYCZĄCE 39. PIESZEJ PIELGRZYMKI DIECEZJI PŁOCKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ W 2020 R. 1. W związku z trwającą epidem ... +++ 10 lipca 2020 - Rzecznik Episkopatu: rusza inicjatywa #WakacyjneMsze Wszyscy mamy prawo do wakacji, ale ... +++ 6 lipca 2020 - XIV NIEDZIELA ZWYKŁA „A” 05.07.2020 Dzisiaj czternasta niedziela zwykł ... +++ 6 lipca 2020 - Intencje Mszy Świętych 06.07.2020 – 12.07.2020 DATA GODZINA TREŚĆ INTENCJI PONIE ... +++ 3 lipca 2020 - Mija 6 lat od śmierci ks. Piotra Błońskiego Dwie intencje unosiły jego modlitw ... +++ 3 lipca 2020 - Odpust ku czci Św. Achacjusza i Towarzyszy Męczenników 28.06.2020 +++ webdesign

falat_julian_popielec-260x198W ten dzień w kościołach dawano ludowi popielec, to jest przyklękającym przed wielkim ołtarzem lub przed innym pobocznym po odprawionej mszy świętej ksiądz posypywał głowy popiołem z palmy w Kwietną Niedzielę święconej upalonym, przypominając ludowi tym sposobem, że kiedyś w proch się obróci, zatem żeby się do marności światowych, a tym bardziej do rozpusty nie przywiązywał, ale owszem za zbytki i swawole mięsopustne miał się przy poście świętym do pokuty.

Na ten popielec zjeżdżali się i schodzili do kościołów wszyscy katolickiego wyznania, panowie nawet najwięksi nigdy go nie opuszczali. Ale że nie wszyscy byli sposobni w Stępną Środę do przyjęcia tego obrządku, przeto dawano go drugi raz po kościołach, po wsiach, w pierwszą niedzielę postu wielkiego. Taka zaś była jeszcze pobożność pod panowaniem Augusta III w latach początkowych, że nawet chorzy, nie mogący ze słabości przyjąć popielcu w kościele, prosili o niego, aby im był w łóżku dany.

Lecz ku końcu panowania wyżej wyrażonego króla, gdy wiara stygnąć poczęła, w młodzieży osobliwie duchem libertyńskim zarażonej, popielec ledwo miał ciżbę do siebie w kościele, po domach zaś rozdawać gdy nikt nie prosił, wcale go zaniechano. Natomiast nie fatygując księży swawolna młodzież rozdawała go sobie sama, trzepiąc się po głowach workami popiołem napełnionymi, albo też wysypując zdradą jedni drugim obojej płci na głowy pełne miski popiołów. Ta jednak swawola nie praktykowała się po wielkich domach, tylko po tych małych, szlacheckich i po miastach, między pospólstwem.

– tak o popielcu pisał przed laty J. Kitowicz w dziele pt. “Opis obyczajów za panowania Augusta III”.

sroda_popielcowa-253x253Popielec to w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień wielkiego postu. Według obrzędów katolickich tego dnia kapłan czyni popiołem znak krzyża na głowie wiernego (w Polsce praktykowane jest również posypanie głowy popiołem), wymawiając słowa: Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz lub Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię, co ma przypomnieć człowiekowi o kruchości jego życia i nieuchronnej śmierci.

Tradycja posypywania głów popiołem na znak pokuty pojawiła się w VIII wieku. W XI wieku papież Urban II uczynił go obowiązującym zwyczajem w całym Kościele. Wówczas postanowiono, że popiół będzie pochodził z palm poświęconych w Niedzielę Palmową z ubiegłego roku.

Wielki post jest traktowany jako czas pokuty i nawrócenia. Jego zaleceniami są post, jałmużna i modlitwa. W dawnej Polsce na czas postu chleb smarowało się powidłami lub maczano go w oliwie. Podawano śledzie bez śmietany, kawa również była bez śmietany i bez cukru, za to z palonych żołędzi. Piło się herbatę lipową, zamiast deserów podawano mało słodkie ciastka zwane “wiekuistymi”, gdyż można je było jeść w pół roku po upieczeniu.

Kobiety na sześć tygodni zdobiły się czarnymi agatami albo drobiazgami z hebanu i onyksu w srebrze. W czas postu nie wypadało grać skocznych polek i mazurków. Jeśli już, to smętne dumki i nokturny. Zdarzało się, że w czas postu dzieciom chowano zabawki, zostawiając tylko te najbardziej zniszczone, a zamiast baśni czytano im żywoty świętych.

– zaczerpnięto z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Rok liturgiczny 2019/2020


Poczta www

Archiwa
Baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego